Skip to content

Dolo.gr

  • Greek
Αρχική

Καλωσήρθατε στην ιστοσελίδα του Δολού!  

dolo_anoixi

Αυτή η ιστοσελίδα αποτελεί πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου Δολού Ιωαννίνων και έχει ως στόχο αρχικά την ευρύτερη δυνατή προβολή του χωριού μας, για να συμβάλλουμε με αυτόν τον τρόπο στην προσπάθεια της διάδοσης και προστασίας της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Η ιστοσελίδα αποτελεί επίσης και ένα σημείο συνάντησης για όσους αγαπάνε αυτόν τον τόπο και βρίσκονται σε κάθε γωνιά της γης. Το Δολό μας χρειάζεται και το χρειαζόμαστε και εμείς! 

Τα cd του Συλλόγου:

1. Τα Πολυφωνικά ( περισσότερα )

2. Διπλό μουσικό (περισσότερα)

cd_001exofyllo_cd

"Το αειθαλές Δολό" Εκτύπωση E-mail

 

του Άγγελου Κούρου

Ημέρα Δευτέρα. 28 Δεκεμβρίου2015 στο Δολό με λιακάδα. Τριγυρνώντας για κάμποσες ώρες στα σοκάκια του χωριού δεν συνάντησα ψυχή ζώσα, εκτός βέβαια από το συνεχές συναπάντημα σκυλιών και γατιών που, δείχνοντας να έχουν αφήσει κατά μέρος την προαιώνια έχθρα τους, νέμονταν ξέγνοιαστα την υπέροχη άπλα του Δολού.Έτσι λοιπόν,  το κοντινότερο είδος σε εμένα ήταν τα δέντρα. Ιδιαίτερα όμως σε αυτή την εποχή, τα δέντρα που ξεχώριζαν και τράβηξαν -άθελα τους- την προσοχή μου, ήταν τα αειθαλή δέντρα του Δολού. Πήρα λοιπόν κι εγώ να παρατηρώ τα πιο σπάνια δέντρα που, φυτεμένα από ανθρώπινο χέρι, βρίσκονται εντός των ορίων του χωριού μας.

kyparissi

 

 

 

Αναμφισβήτητα όταν είσαι στην πλατεία σου προκαλεί εντύπωση το Θανοπουλέϊκο, καθώς έχει μια σπάνια, για τα δεδομένα μας, ποικιλία. Τέσσερα έλατα και δυο πεύκα, σε απόσταση μόλις μερικών μέτρων. Αυτά τα δέντρα είναι και τα ψηλότερα και μεγαλύτερα σε ηλικία από τα αντίστοιχα δέντρα που θα συναντήσεις στο Δολό. Το βράδυ της ίδιας μέρας ο Ηλίας Κούρος μου είπε ότι θυμάται ακόμα την μέρα που –παιδί εκείνος- τον είχε πάρει βοηθό του ο Θανόπουλος και τα είχαν φυτέψει και τα πέντε μαζί. Μικρά δενδρύλλια ύψους έως 60 πόντους ήτανε τότε.Το τρίτο πεύκο που συναντάς στη μεσοχώρα βρίσκεται δεξιά από το Ηρώο, έξω από την αυλή του Ντόντη. Μια ωραία ευθυτενής μαύρη Πεύκη που, εκφεύγοντας τόσα χρόνια της προσοχής μας, έχει φθάσει πλέον στο ύψος της σκεπής του σχολείου. Είχανε φυτευτεί, λέει, δυο πεύκα σε εκείνο το σημείο. Ένα δεξιά και ένα αριστερά του ηρώου, αλλά τελικά μόνο το ένα έπιασε.Ας πιάσουμε τα πεύκα. Ένα πεύκο με διπλό κορμό- θα μπορούσες να τα μετρήσεις και ως δυο πεύκα- βρίσκεται στο ηρώο του Διαμαντούκου, με ηλικία 20-25 ετών περίπου, ενώ άλλα τρία πεύκα βρίσκονται στην αυλή του Χριστόφορου Μούστου. Πιστεύω ότι αρχικά ο Μούστος πρέπει να φύτεψε δυο πεύκα καθώς το τρίτο- και μικρότερο- βρίσκεται σε απόσταση μόλις λίγων εκατοστών από το ένα, και με πολύ δυσκολία παλεύει να αναπτυχθεί. Αν είναι έτσι, τότε αυτό είναι και το μοναδικό αυτοφυές δέντρο του Δολού.Το νοτιότερο πεύκο του Δολού βρίσκεται στην αυλή του Άκη Φωτόπουλου, ενώ αναμφισβήτητα την πιο δυναμική εισαγωγή σε αυτό το είδος την έχει κάνει ο Φόρης Κωσταράς καθώς έχει φυτέψει πέντε νέα πευκάκια σε ίση απόσταση μεταξύ τους. Αυτά είναι και τα νεότερα του Δολού. Μια μικρή αλέα, ωραίων πεύκων που πλέον έχουν ανάπτυξη έως 2,5 μέτρων περίπου.Ας συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα έλατα που τα συναντάς κατεβαίνοντας από την πλατεία προς την χαράδρα. Πρώτα- πρώτα συναντάς ένα υπέροχο έλατο, με πυκνή κόμη και ωραία ζωντάνια, στην αυλή της Άννας, ενώ άλλα τρία έλατα υπάρχουν στην αυλή του Φόρη. Το ένα από τα τρία δε, έχει ύψος μόλις 50 εκατοστών. Αν η νεότητα σημαίνει ομορφιά, τότε αυτό είναι και το πιο όμορφο έλατο του Δολού. Η Ντίνα Κουτσουμπίνα έχει επίσης ένα πολύ ωραίο έλατο ακριβώς στη μέση της αυλής της. Τέλος ας μην ξεχάσουμε και τον Άκη, με το νοτιότερο έλατο του Δολού στο σπίτι του.Σπανιότατες είναι στο χωριό οι ελιές. Το δέντρο σύμβολο της Ελλάδας –«είμαι η ελιά η τιμημένη» κατά τα λόγια του Παλαμά- συναντάται μόλις τέσσερεις φορές. Η μεγαλύτερη και παλαιότερη ελιά βρίσκεται στο σπίτι του Ηλία και του Πάνου Κούρου -κατίδρομα που λένε- με ύψος περίπου τεσσάρων μέτρων. Η δεύτερη μεγαλύτερη ελιά βρίσκεται στη δυτική μεριά της αυλής του Βαγγέλη Ντάκα, ενώ τις μισές ελιές του χωριού (δηλαδή τις άλλες δυο) τις έχει ο Φόρης Κωσταράς, έξω από το καινούργιο του σπίτι.   Κανονικά ένα τέτοιο σημείωμα θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει από μια αναφορά στο κυπαρίσσι στην αυλή του σχολείου. Αναμφισβήτητα το δέντρο που κατατάσσεται στη δεύτερη θέση, όσον αφορά την αναγνωρισιμότητα και το συμβολισμό του για το χωριό μας. Η πρώτη θέση ανήκει κυριαρχικά στην καστανιά. Κάθε φορά όταν την αντικρίζω μου έρχεται στο μυαλό το ωραίο στιχάκι που μου έχει μεταφέρει ο Λάκης Χρήστου:« ω καστανιά περήφανηπου σαν ομπρέλα απλώνειςκαι το όμορφο Δολόόλο το καμαρώνεις»Το κυπαρίσσι βρίσκεται πια στη φάση της αναπότρεπτης γήρανσης. Η ευθυτενής και αρραγής κόμη του αποτελεί μια ανάμνηση των παιδικών μας χρόνων, παρά μια αλήθεια. Η προς βορρά πλευρά του έχει ξεραθεί τελείως- τουλάχιστον από το μέση και πάνω- ενώ και από τη νότια πλευρά του είναι εμφανής η απονέκρωση ενός μεγάλου τμήματος κοντά στην κορυφή του. Ξερά κλαδιά προβάλουν κάθετα μέσα από τη κόμη του, προσθέτοντας μια μελαγχολία στη θέαση του. Μήπως το καλοκαίρι να οργανώσουμε ένα κλάδεμα του και μια ενδεδειγμένη φροντίδα, προσπαθώντας να αναζωογονήσουμε τις δυνάμεις του;Τέσσερα ορθόκλαδα κυπαρίσσια στην αυλή του Σπύρου Ζιάγκου, στα σύνορα με το σπίτι  του Βαλερά.Αργά το βράδυ συνάντησα τον ξάδελφο μου τον Ηλία. Η πιο ενδιαφέρουσα ιστορία για δέντρα που μου είπε –οι υπόλοιπες ίσως αποτελέσουν την αφορμή μιας επόμενης γραφής- είναι η εξής: και στις δύο πλευρές της χαράδρας-κυρίως στα ψηλά σημεία της που υπάρχουν βράχια- ξεπροβάλουν κάποια αειθαλή δεντράκια που ονομάζονται ζηλινιές. Αληθινά, αν παρατηρήσεις αυτή την εποχή τη χαράδρα θα δεις ότι υπάρχουν κάποια πράσινα δεντράκια  που, μέσα στο κατάξερο τοπίο, ξεχωρίζουν. Αυτά τα δέντρα λέει ο Ηλίας σταματούν αυστηρά στα όρια της χαράδρας. Πουθενά αλλού σε όλο το δάσος του Δολού δεν θα συναντήσεις ζηλινιά. Πουθενά αλλού σε όλο το δάσος, εκτός από μια και μοναδική ζηλινιά που υπάρχει στην περιοχή του Αϊ Νικόλα. Αυτή τη ζηλινιά, από τότε που την εντόπισε ο Ηλίας την καθαρίζει και την περιποιείται τακτικά. Τιμής ένεκεν θα έλεγα εγώ. Άρα ανακεφαλαιώνω:·         13 πεύκα·         10 έλατα·         4 ελιές·         1 κυπαρίσσι·         4 ορθόκλαδα κυπαρίσσια·         1 ζηλινιά (εκτός της χαράδρας). Τριγύρω, ως ψηλά στις κορφές του Κουτσόκρανου κι ως μέσα στην καρδιά του δάσους συναθροίζονται και συναγωνίζονται τα μυρόδρια, τα τσεριά, τα κριπούνια, οι γράβοι και τα σφεντάμια. Αν δεν κάνω λάθος αυτά τα είδη (τα τρία πρώτα αποτελούν παραλλαγές της βελανιδιάς) αποτελούν και τα δέντρα με τον μεγαλύτερο πληθυσμό στο δάσος του Δολού. 

28/12/2015Δολό Πωγωνίου Ιωαννίνων

 

Ημερολόγιο

Τρίτη
22
Αυγούστου
Αγαθονίκου, Ανθούσης μάρτυρος, Αθανασίου οσίου

Ο Καιρός στο Δολό

 

Κάντε κλικ εδώ για αναλυτικά 

Χρήστες

Έχουμε 1 επισκέπτη online