Skip to content

Dolo.gr

  • Greek
Αρχική arrow Ειδήσεις
Ειδήσεις
ΓNΩPIZETE OTI: Εκτύπωση E-mail

Του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΑΣΤΟΥ

   
  • αγκούσα: η δυσκολία του να πετύχεις κάτι που θέλεις να κάνεις στη ζωή σου.
  • αρλούμπα: η σαχλαμάρα που λέει κάποιος.
  • αμπώχνω: σπρώχνω.
  • ασιγούρευτος: αυτός που δεν ησυχάζει και είναι πάντα ανήσυχος.
  • αβανιά: συκοφαντία, ρετσινιά. (Γιατί μούβαλαν αβανιά πως αγαπώ μια δούλα;)
  • αθέρας: το άγανο των σταχυών, η κόψη των κοφτερών οργάνων.
  • άλαλος: ο χωρίς λαλιάς, ο μουγκός.
  • απογάλια: Περπάτημα σιγά-σιγά.
  • βρακανίδα: αγριολάχανο φαγώσιμο.
  • βαρβάτος: ο δυνατός άνδρας ή και ζώο.
  • βραγιά: το κομμάτι ανάμεσα από δυο αυλακές του κήπου ή του χωραφιού.
  • βερζεβούλης: ο πονηρός ο οποίος θέλει να πειράζει τους άλλους.
  • γκιζερίζω: περπατώ και παρακολουθώ διάφορα.
  • γκουρμπέτι: όλος ο κόσμος.
  • γαζέπι: δυνατή βροχή, με θύελλα.
  • γιοργάνι: το πάπλωμα της προίκας (δώρο του γαμπρού).
  • γκιόξι: το στήθος.
  • ζεβζέκης: ο πονηρός άνθρωπος.
  • ζάλωμα: το φόρτωμα στον άνθρωπο ή στο ζώο.
  • ζκαβάρα: η συνεχής γκρίνια, το μάλωμα.
  • έκα: στάσου, σταμάτα (έκα να σου πω πολλά νέα).
  • θέργεψε: δυνάμωσε.
  • καπάρο: αυτό που δίνει κανείς για να εξασφαλίσει κάτι που θέλει να πάρει.
  • καζούρα: η κοροϊδία που γίνεται σε κάποιον ή κάποια.
  • κεσάτια: οι αναδουλειές.
  • κουραφέξουλα: Κουβέντες στον αέρα.
  • λάντζα: η καθαριότητα.
  • λόρδα: η πείνα.
  • μαντάλωσε: έκλεισε την πόρτα, το παράθυρο κ.λ.π.
  • Και κλείνω με την λέξη ΑΝΑΚΑΦΑΣ: Η καθημερινή τροφή και η δαπάνη γι’ αυτή. Εδώ σας έδωσα τον ανακαφά για τα «ΔΟΛΙΩΤΙΚΑ».
 
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΟΝΕΣ... Εκτύπωση E-mail

(Από τις επισκέψεις μου

στο Γηροκομείο)

 

 Έχω περίπου 8 χρόνια, που σταμάτησα να εργάζομαι και λόγω ευκαιριών επισκέπτομαι πολλές φορές το Γηροκομείο Ιωαννίνων, να δω συγγενικά μου ή φιλικά πρόσωπα. Παλαιότερα επισκεπτόμουνα γυναίκες απ’ το χωριό μου που πέρασαν από κει χωρίς νάχουν κανέναν δικό τους να τους πει τουλάχιστον μια καλημέρα. Γυναίκες μόνες...

Καμιά φορά δεν μπορεί να καταλάβει κανείς, εάν δεν τις έχει ζήσει, εάν δεν πέρασες μέσα από το τούνελ των ψυχικών μορφών του ανθρώπου, είναι δύσκολο να ανακαλύψεις τι γίνεται μέσα τους.

Θα προσπαθήσω να σας σκιαγραφήσω μερικές απ’ αυτές τις ιστορίες των μόνων γυναικών, αν και είμαι βέβαιος πως δεν θα καταφέρω να μπω μέσα στα τρίσβαθα της ψυχής τους. Κάτω από πρόσωπα γελαστά ή μελαγχολικά, κάτω από ένα χαμόγελο ή ένα δάκρυ, προσπαθούν να σου πουν τα βάσανά τους, τις πίκρες τους, τις θλίψεις τους ή τη χαρά τους. Υπάρχουν, όμως και οι άλλες, που τις έχουν εγκαταλείψει τα παιδιά τους, παντρεμένοι με τις οικογένειές τους και ευκατάστατα, όπως μου είπαν, αλλά δεν υπάρχει χώρος, ο καθένας έχει το δωμάτιό του, πού να την βάλουν τη μάνα! Λες και είναι κανένα παλιό αντικείμενο που πιάνει πολύ χώρο. Πού έφτασε σήμερα ο άνθρωπος. Πάντως η μάνα ποτέ δεν θα έφτανε στο σημείο αυτό να πει στο παιδί της, κάτι τέτοιο, θα το αγκάλιαζε και θα το φιλούσε και θα το κρατούσε γερά στη ζεστή αγκαλιά της μέχρι το θάνατό της.

Τα δάκρυα τρέχουν σαν χείμαρρος, από τα μάγουλά τους των μανάδων αυτών, χωρίς σταματημό.

Άλλες, μόνες γυναίκες, κρατάνε τα δάκρυά τους πίσω από τα βλέφαρά τους, σε ένα στεγνό πρόσωπο, βλέπεις όμως τη θλίψη της μοναξιάς να καθρεφτίζεται στο βλέμμα, όμως δεν μου λένε τίποτα, δεν παραπονιούνται, σιωπούν. Γιατί; Κανένας δεν γνωρίζει μόνον ο Θεός.

Άλλες πάλι προσπαθούν να φανούν ευδιάθετες, χαρούμενες, μα κάτω από αυτή τη μάσκα κρύβουν ένα σωρό συναισθήματα πόνου.

Άλλες, κατάκοιτες στο κρεβάτι, να μην μπορούν να σηκωθούν, πνίγονται στο κλάμα όταν τις ρωτάς και δεν σου απαντούν. Άλλες σε κοιτάνε στα μάτια με ένα παράπονο, που σου σχίζει την καρδιά.

Προσπάθησα να κάνω αυτή την έρευνα εδώ και κάμποσα χρόνια να μάθω κάποια πράγματα μέσα απ’ τους διαδρόμους και τα δωμάτια του Γηροκομείο.

Είναι οι δύο όψεις του νομίσματος. Από τη μια πλευρά λέω είναι πολύ καλά που υπάρχουν και αυτά τα ιδρύματα για τους ηλικιωμένους. Τους νοιάζονται όλοι τους, από τον Διευθυντή του Γηροκομείου (ένας υπέροχος άνθρωπος) μέχρι τον μικρότερο υπάλληλο, έχουν την ιατρική τους περίθαλψη, το φαγητό τους, πρωί-μεσημέρι-βράδυ, τη ζεστασιά τους, την καθαριότητά τους και προπαντός τη συντροφικότητα και αυτό για τα γεράματα είναι πάρα πολύ μεγάλο πράγμα. Εϊναι ένα ίδρυμα που βρίσκουν ανακούφιση πάρα πολλά άτομα φτωχά και πλούσια.

 Από την άλλη πλευρά όμως νιώθω ένα σφίξιμο και μια στενοχώρια στην καρδιά, όταν βγαίνω έξω από το Γηροκομείο.

Δεν ξέρω εάν πέτυχα στην έρευνά μου αυτή, μάλλον στις «κουβεντούλες μου» για τις γυναίκες μόνες... αλλά προσπάθησα όσο μπορούσα να σκιαγραφήσω μερικές ιστορίες γυναικών, στο Γηροκομείο.

Δ. ΠΟΤΣΗΣ

 
Το αντάμωμα των Δολιωτών Εκτύπωση E-mail

Πραγματοποιήθηκε, όπως καθιερώθηκε τα τελευταία χρόνια, κι’ εφέτος με μεγάλη επιτυχία το «ΑΝΤΑΜΩΜΑ» των Δολιωτών στις 18 Αυγούστου το βράδυ. Συμμετείχαν πολλοί ξενιτεμένοι Δολιώτες αλλά και φίλοι και κοντοχωριανοί. Εξάλλου είναι γνωστή σε όλους η φιλοξενία μας, αλλά και το γλέντι μας. Η εκδήλωσε κύλησε όμορφα, μέσα σε ζεστή ατμόσφαιρα, με το νόστιμο παραδοσιακό φαγητό (κρέας με πιλάφι) και τους ήχους του μουσικού συγκροτήματος του εξαίρετου κλαρινίστα Κώστα Βέρδη, δάσκαλου του δικού μας μικρού ταλέντου Ιάσονα. Η νεολαία μας όπως πάντα έδωσε το παρόν της, βοηθώντας στην πραγματοποίηση της εκδήλωσης και κρατώντας τον χορό μέχρι τις πρωινές ώρες. Ομολογουμένως, το φετινό γλέντι είχε μεγάλη επιτυχία και σ’ αυτό συνετέλεσε και το συγκρότημα του Βέρδη, ο οποίος γνωρίζει καλά πως πρέπει να διατηρείται η παράδοση του δημοτικού τραγουδιού, χωρίς ηλεκτρονικά μουσικά όργανα (ηλεκτρική κιθάρα, sinthesizer κ.λ.π.), που έχουν κατακλύσει όλα σχεδόν τα δημοτικά μουσικά συγκροτήματα. Μία ευχάριστη νότα στο γλέντι ήταν το κάλεσμα του δασκάλου στον μαθητή, τον Ιάσονα, να παίξει για λίγο με το κλαρίνο του (και στο τραγούδι ο Κώστας) και μετά και οι δύο μαζί σε ένα απολαυστικό τραγούδι.

Παράλληλα με το γλέντι, πραγματοποιήθηκε και πλούσια λαχειοφόρος αγορά, με πολλά και ακριβά δώρα, προσφορές των συγχωριανών μας.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο βουλευτής κ. Μ. Παντούλας και ο Πρόεδρος της κοινότητας κ. Στ. Κουκουλάρης.

 
Εκδηλώσεις στο Δολό Εκτύπωση E-mail

Βρισκόμαστε σ’ ένα παραθαλάσσιο μέρος του Ιονίου για τις καλοκαιρινές μας διακοπές. Κολυμπάμε, μαζεύουμε κοχύλια, φτιάχνουμε κάστρα στην παραλία και ονειρευόμαστε. Τι; Τις μέρες που ακολουθούν.

Δεκαπέντε μέρες μέσα στον Αύγουστο που σηματοδοτούνται από μια λέξη «Δολό». Η ματιά μας, η ψυχή μας, το μυαλό μας είναι στραμμένα εκεί. Στο μικρό μας χωριό, με την όμορφη πλατεία του με τον όμορφο - ξεχωριστό κόσμο του. Μικροί - μεγάλοι, συγκεντρωμένοι σε μια παρέα, στο καφενείο, συζητάνε, πίνουν, γελάνε.

Με πνεύμα ανήσυχο και πρωτοποριακές ιδέες μια ομάδα δολιωτών, διοργανώνει εκδηλώσεις που θα μας αφήσουν όλους άφωνους. Στο «άψε-σβήσε» διοργανώνεται η πρώτη εκδήλωση. «Η μουσική βραδιά».

Ο Ιάσωνας με το κλαρίνο του, ο Χάρης με την κιθάρα του και ο Γιωργάκης με το μπουζούκι του, ταξιδεύουν τη νεολαία μας στα μονοπάτια της μουσικής.

Κάτω από το Αυγουστιάτικο φεγγάρι και σ’ ένα ειδυλιακό τοπιο, στο τσουμπάρι, με τα φαναράκια να φωτίζουν ρομαντικά τη ψυχή μας, λαβαίνει χώρα η «ποιητική βραδιά».

Πρώτο άκουσμα τα ποιήματα του Δημήτρη Πότση. Όλα γραμμένα για το αγαπημένο του Δολό. Αναμνήσεις παιδικές, συναισθήματα βαθιά ριζωμένα στην καρδιά του – στην καρδιά μας, βρίσκουν την ευκαιρία με το άκουσμα αυτών των ποιημάτων να βγουν στην επιφάνεια, σαν ένα μικρό δάκρυ στα μάτια όλων.

Ακολουθούν ποιήματα του Άγγελου Κούρου, που μας ταξιδεύουν με ρεαλισμό στην σημερινή εποχή με τους έντονους προβληματισμούς της. Ακούγονται ποιήματα του Χριστόφορου Τζόβα που μας εκφράζουν τον πλούσιο συναισθηματικό του κόσμο, ποιήματα της Λένας Καλαγκιά, που μας ταξιδεύουν σε ρομαντικές βραδιές.

Μάλιστα, η μελοποίηση ενός ποιήματός της που έγινε από τον Χάρη και το Βασίλη, ανέδειξε την μεγαλοπρέπεια των στίχων και το ταλέντο των παιδιών.

Η βραδιά κλείνει με τον «Σταυραητό» του Κρυστάλλη, που απαγγέλει με το δικό του γνήσιο, αληθινό και ζωντανό τρόπο, ο Ηλίας Κούρος.

Το ανήσυχο όμως πνεύμα των δολιωτών δε σταματά εδώ. Μετά από πολύωρες πρόβες και κάτω από τις επαγγελματικές υποδείξεις της κας Γιάννας, στις 17 Αυγούστου, η νεολαία του χωριού, κάτω από τη την αγκαλιά της καστανιάς, ανεβάζει το θεατρικό έργο «Το πλιάτσικο του Χατζηγομάρα».

Με τη σκηνική τους παρουσία και την υποκριτική τους ικανότητα μας χάρισαν μια αξέχαστη βραδιά.

Νομίζω ότι αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλους όσους δραστηριοποιήθηκαν για να γίνουν πραγματικότητα αυτές οι εκδηλώσεις. Αξιέπαινη η νεολαία μας κι ας ευχηθούμε να είναι πάντα έτσι δυναμική και πρωτοποριακή.

Βάσω Γραμμόζη-Φωτοπούλου

 
<< Αρχική < Προηγ. 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 Επόμ. > Τελευταία >>

Αποτελέσματα 352 - 359 από 359

Ημερολόγιο

Σάββατο
24
Ιουνίου
Γενέσιον Ιωάννου Προδρόμου και Βαπτιστού

Χρήστες